چتر دوستی

ای سرنوشت از تو کجا میتوان گریخت

من راه آشیان خود از یاد بردهام

                                  هیچکس تنهاییم را حس نکرد

     گرچه درراه عشق سوختيم اما ساختيم چون كه سوختيم سازش را آموختيم

                   كاش در دهكده ي عشق فراواني بود

                      توي بازار محبت كمي ارزاني بود                  

                  در اين ديار خسته كش ديگر بريده نفسم

                  هر چه تلاش مي كنم به آرامش نمي رسم